Grześ

Grześ (słow. Lučna, 1653 m n.p.m.) – dwuwierzchołkowy szczyt w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w grzbiecie granicznym na zachód od Polany Chochołowskiej.

Troche informacji  z wikipedii.

Szczyt należy do bocznej, długiej północnej grani Wołowca odchodzącej od Wołowca na północ i stanowiącej część granicy polsko-słowackiej. Ok. 400 m na południe od szczytu znajduje się Łuczniańska Przełęcz, dalej na południe przebiega odcinek grani zwany Długim Upłazem, prowadzący na szczyt Rakonia. Grześ jest szczytem zwornikowym – w kierunku zachodnim od Grzesia odchodzi jeszcze jedna grań Grześ – Osobita o długości 4,5 km, oddzielająca Dolinę Łataną od Doliny Bobrowieckiej Orawskiej. Wschodnie stoki Grzesia opadają do Polany Chochołowskiej, północne do Bobrowieckiej Przełęczy.Opis szczytu[edytuj]

Grześ zbudowany jest z twardych piaskowców kwarcytowych. Partie wierzchołkowe są łagodnie zaokrąglone, trawiaste i zarastające kosodrzewiną. Dawniej były wypasane (własność górali zrzeszonych w Wspólnocie Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi). Rozciąga się z nich rozległy widok na szczyty Tatr Zachodnich, szczególnie efektowny jesienią, gdy zbocza i szczyty wybarwiają się rudziejącym sitem skuciną, czerwieniejącymi kępami borówek i żółtymi bliźniczki psiej trawki. Na stokachTrzydniowiańskiego Wierchu widać wystające z murawy tzw. Gęsi – skały kwarcytowe. Pomiędzy dwoma słabo wyodrębnionymi wierzchołkami Grzesia znajduje się niewielki okresowy stawek. W południowym kierunku widoczne są Rohacze swoim wyglądem przypominające szczyty Tatr Wysokich.

Wg Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej polska nazwa szczytu pochodzi od gwarowego, góralskiego słowa grześ oznaczającego grzbiet lub grzędę o stokach stromo opadających na dwie strony. Przez górali dawniej nazywany był Kończystym. Nazwa słowacka pochodzi od położonej na wysokości ok. 1550 m, po zachodniej stronie (w Doline Łatanej), niedużej rówienki o nazwie Łucznia lub Luczna (Lúčna) na której stał szałas. Później na słowackich mapach nazwę polanki przesunięto na szczyt. Grześ jest odwiedzany zarówno przez polskich, jak i słowackich turystów. W zimie zjeżdżają z niego narciarze.

Na szczycie znajduje się drewniany krzyż, ustawiony w roku 1992 na pamiątkę konspiracyjnych spotkań działaczy opozycyjnych z Polski i Słowacji.